Μιλούσα με ένα σύντροφο πρόσφατα και έκανα παράπονα για τη γενική εικόνα που παρουσιάζει η Κύπρος μας, σε όλους τους τομείς, και τότε ο σύντροφος (στέλεχος της αριστεράς, του ΑΚΕΛ συγκεκριμένα), μου είπε να μην είμαι ισοπεδωτικός, να μην τα βλέπω όλα μαύρα, να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.Και πώς να το βλέπω το ρημάδι μισογεμάτο; Όταν η κυβέρνηση που βγάλαμε για δίκαιη λύση και δίκαιη κοινωνία, και πανηγυρίζαμε γεμάτοι χαρά και ελπίδα, τα κάνει λίγο-πολύ σκατά στους πλείστους τομείς. Σίγουρα η κυβέρνηση προσπαθεί. Κάνει ότι μπορεί. Στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Ε, δεν της βγαίνει.
Στο κυπριακό, άστα να πάνε. Δεν λέω, μαλάκας ο Ταλάτ, μουλαρώνει και ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της Τουρκίας, αλλά και μεις δεν κάναμε και λίγες γκάφες. Λεκτικές και μη. Και εκεί που ήμουν αισιόδοξος, τώρα δεν βλέπω και πολύ χαΐρι.
Στα εσωτερικά; Από πού να ξεκινήσω; Πήγε να βάλει ένα στόχο στο Παιδείας και τα έκανε θάλασσα. Και όχι μόνο ο Υπουργός αλλά και οι ηλίθιοι κομματικοί, που τους κατηγορούσαν για τις αλλαγές που ποτέ δεν έγιναν, και αυτοί υπερασπίζονταν τις αλλαγές που ποτέ δεν έγιναν. Έλεος. Πήγαν να κάνουν ένα καλό και το σκάτωσαν μόνοι τους από την αρχή.
Στο δικαιοσύνης έγινε του Αλ καπόνε το κάγκελο. Πας Μπάτσος Άχρηστος. Πραγματικά. Μια εικόνα που μόνο γελόκλαμα φέρνει. Στο Υγείας; Βλέπεις το Υπουργό να μιλά σαν καρδινάλιος και ανυπομονείς να γίνει κανά σκάνδαλο πέρκι παραιτηθεί. Που φοβάται ο κόσμος μην αρρωστήσει και δεν θα ξέρει που να πάει. Στα δημόσια νοσοκομεία η κατάσταση είναι χάλια. Ουρές, αδιαφορία, προχειρότητες και οι γιατροί να νομίζουν ότι κρατούν τον θεό απ’ τα…φρύδια. Στα ιδιωτικά ο κόσμος δεν πάει διότι οι μισοί δεν κρατούν να πάνε και οι άλλοι μισοί φοβούνται σήμερα την λεγεωνέλλα αύριο κάτι άλλο και βλέπουμε.
Νερό δεν έχουμε, αν και καλές οι προσπάθειες που γίνονται. Λεφτά δεν έχουμε και οι συνταξιούχοι αναμένουν την 14η σύνταξη που τους ετάξαμεν προεκλογικά, και που πέρσι την εδώσαμεν εξάπαξ και πρόχειρα. Για να δούμε φέτος. Το εργασίας δεν λέω προσπαθεί. Αλλά ρώτα και τους χαμηλόμισθούς, ρώτα και τους μετανάστες εργάτες…Είδαν αλλαγή; Οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν ατάραχοι να τα ξιουν με τσουγκράνες. Δεν φοβούνται κανέναν. Αλλαγή my ass. Την αλλαγή την κρίνεις από τη δημόσια υπηρεσία, και από τις συνθήκες εργασίας των φτωχών. Αν άλλαξαν αυτά, τότε ήρθε και η αλλαγή. Ξέρω, ακόμα είναι νωρίς. Ξέρω, και συμφωνώ. Αλλά τα λέω προληπτικά.
Βγαίνεις στο δρόμο με το αυτοκίνητο και δεν ξέρεις αν θα επιστρέψεις. Οι χειρότεροι οδηγοί στον κόσμο είναι οι κύπριοι. Για ψυχολογικούς λόγους. Μια ζωή υπόδουλοι. Και τώρα τους έδωσαν την μερσεντάρα, νιώθουν ότι κρατούν ένα χαλινάρι εξουσίας και του πατούν για να καυλώσουν. Και όποιον πάρει ο χάρος. Ίχνος οδικής συμπεριφοράς. Κρατά τη δεξιά λωρίδα μες το χάι γουέι, και επειδή στέλλει μήνυμα στην γκόμενα, πάει με 80, και όταν του κάμεις τα ττίπς να πάει αριστερά έχει και παράπονο. Και μετά απορούμε για τα δυστυχήματα στην Κύπρο. Δεν φταίει ούτε η ταχύτητα, ούτε το αλκοόλ, ούτε οι κάμερες…Φταίει το κουμπαριλλίκκιν. «Έλα κουμπάρε, πιας τον παρέα σου τον εξεταστή, διότι εννα πάει το μωρό για άδειαν οδηγού αύριον»…Και έτσι ακόμα ένας αχάπαρος χάρος στην άσφαλτο.
Και πολλά άλλα. Για κάθε τομέα της δημόσιας ζωής, για κάθε υπουργείο, για κάθε υπηρεσία έχει κάτι να πεις. Ισοπεδωτική κριτική δεν κάνω. Υπάρχουν άλλα τόσα που μπορώ να αναφέρω στα θετικά της κυβέρνησης. Αλλά δεν είναι δουλειά μου. Εγώ είμαι αριστερός. Η δουλειά μου δεν είναι να χειροκροτώ. Αλλά να διεκδικώ. Και από εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Από τη συζήτηση που είχα με το σύντροφο. Και μου είπε να μην βλέπω μισοάδειο το ποτήρι. Κατ’ αρχήν όταν κάνει κριτική ένας αριστερός στην αριστερή του κυβέρνηση αυτό δεν πρέπει να ονομάζεται τίποτε άλλο από αυτοκριτική. Ούτε όμως είναι σωστό να μην βλέπουμε τα θετικά και να υπερτονίζουμε τα αρνητικά. Αλλά ο ρόλος μου θεωρώ πως είναι άλλος. Να βλέπω, τουλάχιστον στις μεταξύ μας συζητήσεις, το ποτήρι μισοάδειο μέχρι να γεμίσει και να ξεχειλίσει.
12 comments:
Με τα νέα βιβλία τι γίνεται?!Δεν μας ειπες τίποτα και μεις δεν ξερουμε από πού να μάθουμε!
Είπαμε σε παλαιότερο μας ποστ συντρόφισσα (http://proletariakon.blogspot.com/2008/11/blog-post.html), συγκεκριμένα η Ρόζα, αλλά τώρα τελευταία μου φαίνεται, λίγο ο έρανος, λίγο το συνέδριο που έρχεται δεν βρίσκεις χρόνο να μας διαβάσεις:)
Διάβασε το ποστ και κυρίως τα σχόλια, και αν έχεις ακόμα απορίες εδώ είμαστε. Πως παν τα πράματα πάνω;
Χρονο δε βρισκω να σας διαβασω ειναι αληθεια, αν και ειστε η μοναδικη πηγη πληροφορησης για τα τεκτενόμενα στην Κύπρο!Παω να διαβασω το ποστ!
Βασικά είναι μια από τα ίδια, απλά με πιο ανθρώπινη προσέγγιση. Δηλαδή: Και μίζες υπάρχουν, εξακολουθούν να λαδώνονται αξιωματούχοι, το κράτος εξακολουθεί να μην προστατεύει τους πολίτες από την εκμετάλλευση(είτε αυτή είναι από εργοδότες εις βάρος εργαζομένων είτε από μεγαλοκαρχαρίες εις βάρος καταναλωτών).
Η παραπαιδεία συνεχίζει ακάθεκτη, τα ιδιωτικά σχολεία και "πανεπιστήμια" ενδυναμώνουν, το περιβάλλον εξακολουθεί να καταστρέφεται με την εύνοια του κράτους. Θέλει κάποιος επιχειρηματίας να επεκτείνει το εργοστάσιο του, γεγονός που θα ενοχλεί (περιβαλλοντικά και ανθυγεινα) την διπλανή κοινότητα. Πάει ο επιχειρηματίας στο κοινοτικό συμβούλιο, βλέπει ποιο κόμμα έχει την πλειοψηφία, και απλά του υπενθιμίζει τις χιλιάδες που έδωσε προχτές για εισφορά στον έρανο, και γίνεται η δουλειά του. Και δεξιά και αριστερά. Και μην μου πείτε σύντροφοι ότι αυτό δεν γίνεται...Εδώ για πιο απλά πράματα και η Χαραυγή δεν τολμούσε να γράψει μήπως της κόψουν τη διαφήμιση. Μην πάτε σύντροφοι μακριά: Ο Άστρα, διαμαρτυρήθηκε στην ΠΕΟ για τις απεργίες στο Jumbo, διότι εξαιτίας τους ο Jumboς σταμάτησε να βάζει διαφήμιση στον Άστρα επειδή έβασε αμέσως μετά και η ΠΕΟ.
Σύντροφε πιτσιρικοπρολετάριε, πολύ φοβάμαι ότι το ποτηράκι σου δεν θα ξεχειλίσει, όσο κάνουν κουμάντο στο κόμμα όλα αυτά τα άτομα τα οποία στο βωμό της εξουσίας τα γάμησαν όλα.
Neε Proletariε,
Εύλογοι οι προβληματισμοί σου (σε μεγάλο βαθμό είναι και δικοί μου μαζί μ’ ένα σωρό άλλους), όμως ξεκινώντας κι από τα λόγια με τα οποία κλείνει ο συν-σχολιογράφος Κυπριανός το σημείωμα του (“…πολύ φοβάμαι ότι το ποτηράκι σου δεν θα ξεχειλίσει, όσο κάνουν κουμάντο στο κόμμα όλα αυτά τα άτομα τα οποία στο βωμό της εξουσίας τα γάμησαν όλα …”), θα διερωτηθώ (πιο πολύ ρητορικά) αν οι όποιες “υποχωρήσεις”, “ασυνέπειες” ή “ατολμίες” του ΑΚΕΛ σχετίζονται απλώς και μόνο με το ζήτημα αναρρίχησης του στην εξουσία και διατήρησης της ή μήπως τούτες (οι υποχωρήσεις) έχουν πιο πολύ σχέση με την αλλαγή της κοινωνικής συνείδησης των μελών και οπαδών του και κατ’ επέκταση και με την ανάπτυξη σοσιαλδημοκρατικών (διαχειριστικών) πρακτικών και μεθοδεύσεων μέσα στο Κόμμα αντί της άμεσης σύγκρουσης με κατεστημένα (παρά το ότι θεωρητικολογεί μαρξιστικο-λενινιστικά ακόμα);
Anef_Oriwn
Παρασκευή 9/1/2009 – 3:48 μ.μ
Ανεφ, ενδεχομένως να έχεις δίκιο για τη συνείδηση των μελών. Και τι μ' αυτό; Παύουν να ισχύουν αυτά που λέω στο ποστ;
Neε Proletariε,
Μα αυτό ακριβώς λέω. Ισχύουν αυτά που λες γιατί η κοινωνική συνείδηση των μελών και οπαδών του ΑΚΕΛ έχει αλλάξει (από προλεταριακή έχει γίνει μικροαστική και μεγαλοαστική) με αποτέλεσμα και οι στόχοι και οι προσανατολισμοί να έχουν αλλάξει αλλά και η ριζοσπαστικότητα και η επαναστατικότητα να έχουν ατονήσει! Τούτο αντικατοπτρίζεται σε πολλές πτυχές τις νέας “αριστερής” διακυβέρνησης όπου παρατηρούμε μια ex oficcio εμπιστοσύνη στο αστικό κρατικό μηχανισμό. Π.χ. παρά τες καλές προθέσεις του Υπουργού Εσωτερικών που εκφράζονται μέσα από μεγαλόστομες διακηρύξεις για βελτίωση, αναβάθμιση και επιτάχυνση των διαδικασιών σε κρατικές υπηρεσίες όπως η Πολεοδομία και το Κτηματολόγιο (οι οποίες υπηρεσίες έχουν άμεση σχέση με τη οικοδομική ανάπτυξη) τα πράματα δεν βελτιώνονται!
Anef_Oriwn
Παρασκευή 9/1/2009 – 11:05 μ.μ.
Άνευ, το ότι μιλά ο Προλετάριος ο μιτσής έτσι είναι απόδειξη ότι η προσέγγυση των μελών τζιαι φίλων του Ακέλ δεν έχει αλλάξει τζιαι πολλά. Σε άλλους έχει αλλάξει, σε άλλους όχι.
Φίλε προλετάριε, πολλά για τα οποία σωστά μιλάς δεν έιναι ζήτημαν της κυβέρνησης. Είναι γεννικά το τί είμαστιν σαν κοινωνία τζιαι πολλές φορές σαν αθρώποι. Τζιαι σαν κοινωνία έχουμεν δρόμον μπορστά μας τζιαι σαν άτομα. Τζιαι αν δεν είχαμεν, η ζωή θα είχεν σταματήσει.
Με αυτά που γράφεις, ίσως αννοίγεις το θέμαν νέον. Τζιαι οι κομμουνιστές φαίνουνται που το πως αντικρύζουν νέα ζητήματα. Διότι η ζωή τζιαι η κοινωνία αλλάσσει, τζιαι τούτον εν το πρώτον αξίωμαν της μαρξιστικής κοσμοθεωρίας. Οι μεγαλλύττεροι κομμουνιστές εφανήκαν στο πως αντικρύσαν την ζωήν δικήν τους, στες συνθήκες τους όπως εφανήκαν ομπρός τους που την ζωήν.
Είπαμεν τζιαι δεχτήκαμεν ούλλοι, τουλάχιστον οι παραπάνω, ότι θα κάμουμεν διαχείρησην του αστικού κράτους σαν μέσον για αν πιάουμεν τα ρέτινα τζιαι να οδηγήσουμεν την λύσην τζιεί που θέλουμεν εμείς παρά αν ακολουθούμεν τον κάθε καραγκιώζην. Αυτή η στάση νομίζω εν σωστή. Εν γλήορα να φκάλουμεν συμπεράσματα για το κυπριακόν.
Αυτές οι συνθήκες μας ετύχαν τωρά. Πως μπορεί ο αριστερός πολίτης να γινεί το δεξί σιέριν των αριστερών κρατικών αξιωματούχων για να ξισταυλίζουν την βρωμιάν τζιαι την σαβούραν που εσυνάχτην μες τον κρατικόν μηχανισμόν; Ο Χριστόφιας είπεν μιαν κουβένταν πολλά σοβαρήν. "μαζίν με τον πολίτην ..." είπεν. Πρέπει να την αρπάξουμεν τζιαι να την κάμουμεν πράξην. Όπου ακούουμεν λάθκιασμαν, ατασθαλίαν, αδικίαν ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕΝ το σωστόν σύφφωνα το τί λαλεί η αριστερή κρίση. Όι να καρτερούμεν αν τα κάμει ο Νεοκλής, η Σωτηρούλλα, ο Στέφανος, η Ελένη, ο Ανδρέας. Ποιοί είναι δηλαδή τζιαι τι μπορούν να κάμουν χωρίς την βοήθειαν του κόσμου; Δεν είναι κριτικήν που χρειάζουνται, είναι συγκεκριμένες διεκδικήσεις τζιαι βοήθειαν για να τες υλοποιείσουν.
Εγώ ακόμα τούτην την ιστορίαν με την αυτοκριτικήν εν την εκατάλαβα. Εν ιφτάννει ο νούς μου να καταλάβει έτσι πράματα τζιαι ουδέποτε είδα κάτι τέθκοιον πέρα που τα μπλά μπλά. Έτο κάμνεις έναν απολογισμόν, θωρείς τι δουλέφκει τζιαι τι πάει πίσω τζιαι προσπαθείς να βελτιώσεις τζιείνον που δεν σου αρέσκει.
Ο απολογισμός που έκαμες είναι αρκετά συνετός τζιαι βρίσκει με σύμφωνον. Τι κάμνουμεν τωρά τζιαι πως να αλλάξουμεν πρακτικά τζιαι συγγεκριμένα το τι δεν μας αρέσκει;
Φίλε Ασέρα, συμφωνώ ότι είναι ζήτημα κοινωνίας, νοοτροπιών και συμπεριφορών, και όχι ζήτημα κυβέρνησης. Αυτό που θέτω εγώ ως προβληματισμό είναι το τι κάνει η "δική" μας η κυβέρνηση(βάζω εισαγωγικά διότι κανείς δεν είναι κτήμα κανενός) με τη βοήθεια τη δική μας.
Ναι, αποφασίσαμε να διαχειριστούμε την αστική εξουσία όχι για να διαχειριστούμε την αστική εξουσία, αλλά μέσω αυτής να αναλάβουμε τα ηνία της επίλυσης του κυπριακού και να ξελασπώσουμε την κατάσταση.
Πακέτο όμως με το κυπριακό πάνε και τα θέματα της εσωτερικής διακυβέρνησης, τα οποία καλείσαι να χειριστείς, και μάλιστα με το δικό σου στίγμα...Ελπίζω να μην είναι αυτό το στίγμα που θα αφήσουμε...
Ακριβώς. Επαναφέρω αυτόν που είπεν ο Χριστόφιας: Με την βοήθειαν του απλού πολίτη θα κάμουμεν κάθαρση. Πως υλοποιείται. Επαναλαμβάννω ότι αυτή η πόρτα μπορεί να είναι μια καινούρια μορφή αγώνα. Το πως να κατεβούμε στο δρόμο να διεκδικήσουμεν έναν μισθό, το τέλος ενός άδικου πολέμου, την περιφρούρησην μιας κοινωνικής κατάκτησης, την ακύρωση μιας άδικης κυβερνητικής απόφασης ξέρουμε πως να το κάμουμε. Οι κομμουνιστές δεν υπάρχουν για να εναντιώννονται και να ξιλώνουν μόνο. Εξίκκος σου. Η κύρια τους αποστολή, αν έχουν κάποιαν, είναι να κτίζουν το νέον, αυτόν που δεν υπήρξεν ποτέ στο παρελθόν.
Χρειάζεται να ανακαλύψουμεν τον τρόπο πως να γίνουμε σαν πολίτες, σαν μάζα πολιτών και σαν λαϊκό κίνημα, τοίχος, όχημα, πέτρα, λιθαράκι, χείμαρρος, που με την δική μας παρέμβαση, οι κομμουνιστές υπουργοί μπορούν να υλοποιήσουν ακόμα τζιαι αυτό που δεν τόλμησαν καν να ονειρευτούν. Και καθάρσεις, και μεγάλα έργα, και δομικές αλλαγές, και γενναίες αποφάσεις αναδιανομής του πλούτου. Ούτε η εντιμότητα, ούτε η αθρωπιά, ούτε η ορθολογιστική σκέψη, ούτε η εξυπνάδα τζιαι ικανότητα των αριστερών υπουργών φτάννει, ούτε τζιαι όλα μαζί φτάννουν για να γίνει κάτι το αξιόλογον σε αυτήν την φάση διαχείρησης της εξουσίας. Χρειάζεται λαϊκή συμμετοχή. Όχι για πισκαλάκια τζιαι ττεμενάδες. Δεν είναι για μας αυτά. Για να δώσουμεν λαϊκή βάση τζιαι υποστήριξη σε ριψοκίνδυνες ή σε τολμηρές αποφάσεις που χρειάζεται να πάρουν οι υπουργοί.
Για να έχει κάποιο νόημα αυτή η φάση (της διαχείρησης του αστικού κράτους χωρίς καθαρή εντολή από τον λαό για αλλαγή του), θα πρέπει να πετύχουμε μεγάλα πράματα (εξ ού τζιαι η ανάγκη της συμμετοχής του αριστερού πολίτη - τζιαι όχι μόνον του κομματικού) έτσι ώστε, λύνοντας το κυπριακόν τζιαι δείχνοντας το τί είναι ικανοί να πράξουν οι αριστεροί να είναι αυτονόητον ότι αριστεροί θα στήσουν το νέον κράτος. Τζιαι τζιειαμαί να ζητήσουμεν καθαρήν εντολήν, να γυρέψουμεν πλειοψηφίες για σοσιαλιστικό προσανατολισμό, έτσι όπως θα τον ονειρευτούμεν εμείς, όχι όπως θα τον αντιγράψουμε σηκώννοντας ταφόπλακες ή γυρεύκοντας μοντέλλα σε μακρυνές εξωτικές πρωτεύουσες.
Κάτσε καρτέρα πότε θα ξεχειλίσει...
Με αυτή την ηγεσία δεν θα ξεχειλίσει ποτέ. Μετέτρεψαν το κομουνιστικό κόμμα του Εζεκία σε ένα κεντροαριστερό κίνημα όπου η μόνη συζήτηση είναι η "διαδοχή", λες και θα αλλάξει ο κάτοικος των ανακτόρων.
Αλλά εσυ...περίμενε. Που ξέρεις, μπορεί να βρέξει.
Σύντροφε σε ενημερώνω κάποιοι "αριστεροί" έχουν βάλει το blog σου σε ένα blog που λέγεται ενότητα των blog της αριστεράς, μια ακόμα προσπάθεια του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ να καπηλευτεί πράγματα και καταστάσεις, να σπείρει σύγχυση και να κάνει συμψηφισμούς.
Ήδη άλλοι red bloggers δήλωσαν στα blogs τους ότι δεν έγινε αυτό με την συγκατάθεσή τους και εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους. Σε ενημερώνω αν θεσ να κάνεις το ίδιο.
Ανάρτηση Σχολίου