Χριστόφιας-Μπαρόζο: τι άλλο θα δούμε;

Το δημοσίευμα της εφημερίδας "Σημερινή" της 20ης Ιουνίου, σελ. 6, το οποίο μπορείτε να δείτε πατώντας εδώ, τα λέει όλα. Μεταφέρω αντιγράφοντας τα πιο καυτά:

  • Όπως μεταδίδει το ΚΥΠΕ, ο Μπαρόζο, σε δήλωσή του, είπε ότι τον ψήφισαν στο Συμβούλιο δεξιοί ηγέτες αλλά και ηγέτης Κομμουνιστικού Κόμματος. Όταν ρωτήθηκε ο Πρόεδρος Χριστόφιας, εάν ο Πρόεδρος της Κομισιόν εννοούσε τον ίδιο, απάντησε: “Εγώ είμαι, και του είπα μάλιστα ότι, κανονικά, ο μόνος που έπρεπε να μιλήσει και να εξηγήσει την ψήφο του, είμαι εγώ που προέρχομαι από έναν χώρο που σίγουρα δεν θα ψηφίσει τον κ. Μπαρόζο. Δεν μπορώ να σας υποσχεθώ, του είπα, ότι η ομάδα της Αριστεράς θα πεισθεί από εμένα, διότι θα κάνω προσπάθεια να πείσω την Ομάδα της Αριστεράς να ψηφίσει Ζοσέ Μανουέλ Μπαρόζο”.

  • “Στο πρόσωπό του έχω βρει μεγάλη κατανόηση σε ό,τι αφορά το Κυπριακό, ο ρόλος του είναι πάρα πολύ υποβοηθητικός, και η επανεκλογή του πιστεύω ότι θα βοηθήσει στις δύσκολες προσπάθειες που καταβάλλουμε για να επιλύσουμε το Κυπριακό”.

  • Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επισήμανε επίσης ότι στην προγραμματική δήλωση Μπαρόζο, ενώπιον των 27 ηγετών της Ε.Ε., ο Πρόεδρος της Κομισιόν μίλησε για κοινωνική οικονομία της αγοράς και τόνισε ότι δεν πρέπει να είμαστε δογματικοί σε ό,τι αφορά το ρόλο του δημόσιου και κρατικού τομέα. “Είναι λίγο πρωτοφανές αυτό, από άνθρωπο που προέρχεται από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα. Υπερβαίνει και τα όρια του Λαϊκού Κόμματος” τόνισε.

Μερικές παρατηρήσεις:

  1. Το συγκεκριμένο ρεζιλίκκι, το θεωρώ μεγαλύτερη και χειρότερη υποχώρηση ακόμα και από την αποδοχή του Χριστόφια στις συνομιλίες να ενταχθεί η Κύπρος στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη(ναι, τον προθάλαμο του ΝΑΤΟ για τον οποίο μάλλιασε η γλώσσα μας να κατηγορούμε).
  2. Είναι χοντροειδέστατο, το κόμμα, το ΑΚΕΛ, να θεωρείται ως δεδομένο (που είναι δυστυχώς) από τον Χριστόφια ότι θα ψηφίσει Μπαρόζο, και ότι θα προσπαθήσει ο ίδιος να πείσει την GUE/NGL να πράξει το ίδιο, να ψηφίσει δηλαδή ένα εκπρόσωπο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
  3. Φτάνει πια με τις βλακώδεις δικαιολογίες ότι για χάρη του κυπριακού θα πρέπει να κάνουμε "ελιγμούς". Υπάρχουν και κάποια όρια. Και να μην ξεχνάμε ότι άλλο το κόμμα και άλλο η κυβέρνηση. Αλλά ακόμα και η κυβέρνηση, δεν είναι η όποιαδηποτε κυβέρνηση. Έλεος. Στο τέλος-τέλος, για το κυπριακό θα ξεπουλήσουμε την ιδεολογία μας τελείως(όση δεν ξεπουλήσαμε μέχρι σήμερα), και ούτε και αυτό θα το λύσουμε όπως πρέπει.
  4. Η "γλυκιά" γεύση της εξουσίας μεταλλάζει δυστυχώς τους πάντες. Αλλά ακόμα και η μετάλλαξη έχει όριο.
  5. Τώρα καταλαμβαίνω την προσωπολατρεία που καλλιεργήθηκε στο ΑΚΕΛ τα τελευταία 15-20 χρόνια. Δεν λέω, πάντα υπήρχε, και επί Παπαϊωάννου, αλλά επί Χριστόφια έγινε με συγκεκριμένο σκοπό: Η ταύτιση του κόμματος με τον ηγέτη, σε βαθμό που ότι μας σερβίρει να το καταπίνουμε για να τον "στηρίζουμε".

Για την Χαραυγή

Η εφημερίδα "Χαραυγή" θεωρείται από το ευρύ κοινό ως η εφημερίδα του ΑΚΕΛ. Είναι ίσως η μοναδική καθαρά "κομματική" εφημερίδα στην Κύπρο, αφού όλες οι υπόλοιπες ναι μεν εκφράζουν τις πολιτικές που εκφράζουν αλλά δεν είναι ξεκάθαρα και οργανωτικά δεμένες με κάποιο πολιτικό κόμμα. Το ΚΚΚ και στη συνέχεια το ΑΚΕΛ, εφάρμοσε τη Λενινιστική αρχή-manual που λέει ότι "πρώτα φτιάχνουμε ένα προλεταριακό κόμμα, και μετά την εφημερίδα του". Τόσο σημαντικό ρόλο παίζει -κατά τον Λένιν- η εφημερίδα ενός κομουνιστικού κόμματος, που είναι το δεύτερο βήμα αμέσως μετά την ίδρυση ενός κόμματος του τύπου -που θέλει να νομίζει ότι είναι- το ΑΚΕΛ.

Δεν θέλω λόγω χώρου να ανατρέξω στο παρελθόν, για το ύφος της Χαραυγής, της στάσης της και τη σχέση της με τη γραμμή ή τις θέσεις του κόμματος. Εξάλλου ότι και να έκανε στο παρελθόν, το σήμερα είναι που επηρεάζει πιο άμεσα την κρίση μας.

Σήμερα παρατηρούμε τα εξής:

  • Είναι περισσότερο εκφραστικό όργανο της κυβέρνησης παρά του κόμματος. Και αυτό έχει αρνητικές συνέπειες στον κόσμο που τη διαβάζει. Μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση είναι κυβέρνηση στην οποία συμμετέχουν πολλοί και διάφοροι, τους οποίους πρέπει να εκφράζει -η κυβέρνηση- και όχι αποκλειστικά το ΑΚΕΛ. Άρα υποχωρήσεις, παραχωρήσεις κτλ δεν θα πρέπει να τυγχάνουν σhουμαλίσματος(διασκέδασης) από την Χαραυγή.

  • Ατυχείς δημοσιεύσεις. Σάββατο 20 Ιουνίου. Συνέντευξη με τον Μάνθο Μαυρομμάτη, του ΚΕΒΕ, για την επιχηρηματικότητα. Καμία κριτική άποψη. Ουδετερότητα. Έλεος. Και αυτό είναι μόνο ένα μικρό παράδειγμα.

  • Ατυχής ψαλίδα. Όπου ψαλίδα βλέπε αντιγραφή από άλλες εφημερίδες. Λόγω κυρίως της υποστελέχωσης, αναγκάζονται οι της Χαραυγής να δανείζονται κομάτια από άλλες, κυρίως ελληνικές εφημερίδες, πολλές φορές όμως χωρίς να τα διαβάζουν. Είναι αρκετές οι φορές που δημοσιεύτηκαν αντικομουνιστικά άρθρα της Ελευθεροτυπίας στη Χαραυγή.

  • Ατυχείς διαφημίσεις και προσφορές. Μαντόνα. Τελεία. Χωρίς Σχόλιο.

Για όλα τα πιο πάνω, η πιο συνιθισμένη απάντηση που παίρνω είναι ότι τα οικονομικά της Χαραυγής είναι χάλια, και ότι για να αυξηθεί η κυκλοφορία της πρέπει να βάλουμε λίγο νερό στο κρασί μας, να μην είμαστε τόσο ακραίοι κτλ. Θα πρέπει όμως να παρθεί μια απόφαση επιτέλους: Θέλουν μια εφημερίδα που να την αγοράζουν 5000 κύπριοι αλλά να προωθεί την υποκουλτούρα και την παραπληροφόρηση, το χειροκρότημα στην εξουσία και τον καταναλωτισμό; Ή μια εφημερίδα που να πλάθει αντιλήψεις και να εκφράζει το κόμμα, να επιμορφώνει, να ενημερώνει και να ευαισθητοποιεί χίλια μόνο άτομα, αλλά να το κάνει σωστά;

Σήμερα κάνει αρκετά από το πρώτο και λίγο από το δεύτερο. Σε συγχίζει. Στην τρίτη σελίδα ανεβαίνεις, στην τέταρτη ξενερώνεις, στην πέμπτη λίγο πάλι up για να πέσεις τελείως στην επόμενη. Έλεος.

16 Ιουνίου

Η 16η του Ιούνη, είναι χαραγμένη στις καρδιές της ομάδας του μπλογκ μας, γιατί συμβολίζει τούτα τα δύο:

1. Σαν σήμερα, πριν από 64 χρόνια χάθηκε ο μεγάλος κομουνιστής επαναστάτης Άρης Βελουχιώτης.

2. Σαν σήμερα πριν από 66 χρόνια το ΚΚΚ-ΑΚΕΛ (Ακόμα τότε υπήρχε και δρούσε παράλληλα με το ΑΚΕΛ το ΚΚΚ), πήρε την απόφαση να καλέσει τα μέλη του να φορέσουν το χακί και να πολεμήσουν ενάντια στον χιτλεροφασισμό.

Δεν θέλω να πω πολλά, έχουν γραφτεί χιλιάδες λέξεις και για τα δύο. Ένα βιντεάκι που δανείζομαι από τον χρήστη "GreekRevolutionNow". Τα υπόλοιπα είναι περιττά.
Η μνήμη τρέφει το παρόν...


Πρώτες εκτιμήσεις για τις Ευρωεκλογές

Παραθέτω κάποιες πρώτες εκτιμήσεις -σκόρπιες και αυθόρμητες- για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

1. Αποχή

Το 40% και πλέον του λαού που επέλεξε να μην ψηφίσει, δεν το έκανε ούτε τυχαία, ούτε επειδή βαριόταν. Το υψηλό ποσοστό αποχής -ακόμη και για την Κύπρο όπου η ταύτιση με τα πολιτικά κόμματα είναι σε υψηλό επίπεδο- καταδεικνύει την κρίση νομιμοποίησης του αστικού πολιτικού συστήματος στην αντίληψη του λαού. Ακόμα, τονίζει και την άπουσία ενός κόμματος που θα μπορούσε να εκφράσει μια διαφορετική θέση κυρίως για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και σε δεύτερη μοίρα για το κυπριακό και τα εσωτερικά ζητήματα.

2. ΑΚΕΛ
Το ΑΚΕΛ , το μόνο κόμμα που θα μπορούσε να εκφράσει μια τέτοια θέση και να καλύψει το κενό που υπάρχει στον πολιτικό λόγο, επέλεξε τη σύγκλιση με τα άλλα κόμματα σε ότι αφορά τη συνθηματολογία, τις θέσεις για την Ε.Ε., και ειδικά τις τελευταίες μέρες όπου δημόσια απολογήθηκε ουκ ολίγες φορές για το κομουνιστικό του παρελθόν, οδήγησε πολλούς, ειδικά νέους, να επιβεβαιώσουν το "όλοι το ίδιο είναι". Δυστυχώς, καμία εμβάθυνση στα θέματα της Ε.Ε., καμία ουσιαστική διαφοροποίηση και καμία ουσιαστική κριτική στις ευθύνες της Ε.Ε. για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι αγρότες της Κύπρου, οι φοιτητές και οι νέοι εργαζόμενοι. Το μοναδικό επιχείρημα ήταν "στήριξη στο ΑΚΕΛ, στήριξη στον πρόεδρο για να λύσει το κυπριακό". Χαζό, αστείο και εκβιαστικό. Και καθόλου μα καθόλου πολιτικό. Το ΑΚΕΛ ήρθε δεύτερο με μικρή διαφορά από τον πρώτο ΔΗΣΥ, χωρίς βέβαια αυτό να έχει οποιαδήποτε σημασία. Η θεωρία που λέει ότι "η εξουσία φθείρει", φαίνεται να μην επιβεβαιώθηκε αφού ακόμα είναι νωρίς (1 χρόνο είναι στην εξουσία το ΑΚΕΛ).

3. ΔΗΚΟ
Είσπραξε τη δυσφορία των ψηφοφόρων του οι οποίοι δεν άντεξαν άλλο την κοροϊδία. Το ΔΗΚΟ χρησιμοποίησε το τελευταίο διάστημα περίεργο πολιτικό λόγο και σύγχυσε τους οπαδούς του, αφού σέρβιρε στον ίδιο δίσκο Στήριξη στην κυβέρνηση, Εθνικιστικές κορώνες, Στείρα αντιπολίτευση και Σοσιαλιστική προοπτική. Για ένα μόνο πράμα τους βεβαίωσε: πως υπάρχει για να μετέχει στην εκάστοτε κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσει περίπου 5% από τα προηγούμενα του ποσοστά.

Περιορίστηκα στην Αποχή, το ΑΚΕΛ και το ΔΗΚΟ διότι κατά τη γνώμη μου αυτά τα τρία προς το παρόν είναι άξια αναφοράς. Ευπρόσδεκτες οι όποιες προσθήκες και σχόλια.

Θέλω να ψηφίσω κόκκινο

Σε αυτές τις εκλογές, τα κριτήρια της ψήφου ποικίλουν. Κάποιος θα ψηφίσει με γνώμονα το κυπριακό, κάποιος με βάση το αν τον βόλεψαν στην κυβέρνηση, ο άλλος με βάση τα οικονομικά του συμφέροντα, κάποιοι άλλοι θα ρίξουν αρνητική ψήφο, και κάποιοι θα ψηφίσουν με βάση τις θέσεις των κομμάτων για τις πολιτικές της Ε.Ε.

Εγώ θα προσπαθήσω να συνδυάσω ως κριτήριο το καλώς νοούμενο συμφέρον της Κύπρου (σε ότι αφορά το κυπριακό), με τις θέσεις των κομμάτων για την Ε.Ε. Θέλω να ψηφίσω ένα κόμμα που να έχει ξεκάθαρες θέσεις για το κυπριακό, κόντρα στον ιμπεριαλισμό και τις όποιες πιέσεις των αμεριακνοβρετανών, με θέληση για λύση και επανένωση του λαού και του τόπου. Ένα κόμμα μακριά από διαπλοκές, που να μην εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου αλλά των εργαζομένων. Ένα κόμμα που να έχει καθαρή σαν κρύσταλλο θέση για την Ευρωπαϊκή Ένωση, που να την θεωρεί ως ιμπεριαλιστικό οργανισμό, ως ένωση που έχει ως στόχο τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε: την θεσμοθέτηση των νόμων του κεφαλαίου εις βάρος των εργατών και των αγροτών, και να την αντιμετωπίζει ως τέτοια.

Θέλω να ψηφίσω ένα κόμμα που αγωνίζεται μαζί με τους λαούς της Ευρώπης για τις ατομικές ελευθερίες και την αποστρατικοποίηση, για την κατάργηση θεσμών και οργάνων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των λίγων. Θέλω να ψηφίσω ένα κόμμα αγωνιστικό, μαχητικό, ανυπάκουο και ανυπότακτο, ένα κόμμα που το χρώμα του να είναι κόκκινο, βαμμένο έτσι από το αίμα των εργατών, από την οργή για το άδικο, και από το πάθος για την κοινωνική δικαιοσύνη...

Χτύπησαν το σπίτι του Εζεκία Παπαϊωάννου

Βανδαλισμούς δέχτηκε το μουσείο του ΑΚΕΛ που στεγάζεται στο σπίτι του πρώην Γενικού Γραμματέα του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊωάννου τη νύχτα του Σαββάτου 9 Μάη, ανήμερα της επετείου της Αντιφασιστικής Νίκης των λαών στην οποία πρωτοστάτησαν οι κομμουνιστές όλων των χωρών, μαζί και οι κύπριοι κομμουνιστές και προσωπικά ο σύντροφος Εζεκίας.
Στις 3.50 το πρωί της 9ης Μαΐου άγνωστοι χτύπησαν στο σπίτι του Εζεκία Παπαϊωάννου που χρησιμοποιείται ως Μουσείο του κόμματος. Αποτέλεσμα των βανδαλισμών ήταν η ολοσχερής καταστροφή μέσω εμπρησμού του αυτοκινήτου που χρησιμοποιούσε ο Εζεκίας Παπαϊωάννου τύπου Lada. Παράλληλα, στην είσοδο του μουσείου, αλλά και στην προτομή του Εζεκία Παπαϊωάννου οι βάνδαλοι έγραψαν υβριστικά συνθήματα και σύμβολα.

Το γεγονός αυτό συνέβη σε μια περίοδο που τα κρούσματα αντικομμουνιστικών επιθέσεων πολλαπλασιάζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, και υποθάλπονται από το ξαναγράψιμο της ιστορίας και την επικίνδυνη όξυνση του αντικομμουνισμού στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα φασιστοειδή, χτυπώντας την προτομή του Εζεκία, επιχειρούν να χτυπήσουν την ιδεολογία που υπηρέτησε με τόση πίστη. Όμως, τα τόσο γερά θεμέλια της ιδεολογίας μας δεν υποχωρούν μπροστά σε τέτοιου είδους χτυπήματα. Ο Εζεκίας Παπαϊωάννου εξακολουθεί να αποτελεί τον μεγαλύτερο ηγέτη του ΚΚΚ-ΑΚΕΛ, φάρος ελπίδας και αιτία επιμονής στις αξίες και τα ιδανικά του σοσιαλισμού.

Ρατσιστική υποτροφία

Στο πιο πάνω βίντεο θα δείτε διαφήμιση υποτροφίας που δίδεται στην Αμερική για Λευκούς αποκλειστικά.

Ο Εθνικιστικός Συνασπισμός Nationalist Coalition καθιερώνει μια σπουδαστική υποτροφία για τις τριτοβάθμιες σπουδές μέλους της Λευκής Κοινότητας, το οποίο συμμετέχει ενεργά σε ακτιβιστική δράση υπέρ της.

"Όταν κάθε άλλη φυλετική κοινότητα στην Αμερική έχει πληθώρα χορηγιών και υποτροφιών προς τα μέλη της, η Λευκή μέχρι τώρα δεν είχε καμία - υπό το φόβητρο του "ρατσιστικού" χαρακτηρισμού, που ισχύει αποκλειστικά και μόνο για ενέργειες υπεράσπισης της Λευκής Φυλής και καμίας άλλης", αναφέρει ο αδικημένος Λευκός διαφημιστής.

Και μετά μας λένε για τη δημοκρατία και την ελευθερία στίς ΗΠΑ...

Movimento Sem Terra - Kίνημα των Xωρίς Γη

Είναι γεγονός πως σ'αυτό τον μαυρο κόσμο, των πολέμων, της πείνας και των καταστροφών, στον κόσμο που μας οδηγεί η ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων, κάποιες μικρές ακτίδες φωτός ξεπετάγονται και δίνουν ελπίδα.

Οι εκλογικές νίκες προοδευτικών, αριστερών, εργατικών, κομουνιστών σε χώρες της Λατινικής Αμερικής. Οι διαδηλώσεις ενάντια στους G8 και G20. Οι αγώνες των εργαζομένων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Μια από τις ειδήσεις που μου έδωσε ελπίδα και κουράγιο για το μέλλον, είναι ο ξεσηκωμός των "αγροτών χωρίς γη".

Ρεπορτάζ σχετικό στον Ριζοσπάστη εδώ.

Μέλη του κινήματος των αγροτών χωρίς γη (MST) κατέλαβαν χτες ένα αγρόκτημα της «Syngenta», μιας πολυεθνικής εταιρίας βιοτεχνολογίας που εδρεύει στην Ελβετία, κατηγορώντας την ότι πραγματοποιούσε καλλιέργειες μεταλλαγμένων. Το κίνημα έκανε σαφές ότι η κίνηση αποτελεί μέρος μιας «νέας στρατηγικής» εναντίον των πολυεθνικών επιχειρήσεων του τομέα της γεωργίας, που κατηγορεί ότι αφαιρούν από τους αγρότες θέσεις εργασίας, τους διώχνει από τη γη και μολύνει ανεπανόρθωτα το περιβάλλον.
Παράλληλα οι ακτήμονες διαδήλωσαν έξω από κυβερνητικά κτήρια σε διάφορες πόλεις της Βραζιλίας, ζητώντας την παραχώρηση γης στις 150.000 οικογένειες αγροτών που έχουν εκδιωχθεί από τις εστίες τους και μεγαλύτερες κρατικές δαπάνες για τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής.

Οι διαδηλώσεις αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο ευρύτερων κινητοποιήσεων που διοργανώνει το Κίνημα των Ακτημόνων Εργατών Γης (MTS), μέλη του οποίου εισέβαλαν σε αρκετές ιδιοκτησίες στις αρχές της εβδομάδας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την προσοχή της κοινής γνώμης στο θέμα των 150.000 οικογενειών που έχουν μείνει χωρίς στέγη και έχουν στήσει καταυλισμούς κατά μήκος κεντρικών αυτοκινητοδρόμων.

Ο Συνασπισμός στην Κύπρο

Ξέρω, ξέρω. Θα μου πείτε, καλά, μετά από τόσο καιρό, δεν βρήκες κάτι άλλο πιο ενδιαφέρον να γράψεις; Εδώ ο κόσμος καίγεται και συ μας λες για τον ΣΥΝ;

Εντάξει, να πω την αμαρτία μου, είμαι λίγο κολλημένη με τους όπου γης διασπαστές των κομμάτων της εργατικής τάξης. Και εξ' άλλου γιατί να μην ασχοληθώ με τα συνασπισμένα; Τον τελευταίο καιρό ήταν συνέχεια στην επικαιρότητα(σαν τον Ομπάμα ένα πράμα), μέχρι και στην Κύπρο έφτασε η χάρη τους.

Πάντως έχουν πλάκα αυτά τα κόμματα της πλάκας, που δεν είναι κόμματα ακριβώς, αλλά ούτε και κινήματα, όμως μπορείς να τα πεις συστάδα τάσεων αλλά όχι πολυτασικά, μπλα μπλα μπλα. Έχουν πλάκα γιατί ενώ ιδρύονται από το ίδιο το σύστημα για να πλήξουν το κομουνιστικό κίνημα της χώρας τους, περνούν από χίλια μύρια κύματα και πάνε να βαρέσουν διάλυση πάλι από το ίδιο το σύστημα. Και εξηγώ αν και δηλώνω ΜΗ ειδική για τα ελληνικά κόμματα:

- Μας τρέλλαναν για τον Συνασπισμό ότι είναι η ανερχόμενη δύναμη, η επόμενη αξιωματική αντιπολίτευση, η ελπίδα της aristeras, κτλ. Και όλα αυτά διότι οι δημοσκοπήσεις έδειχναν το "κόμμα" ανεβασμένο σε ορισμένες μάλιστα περιπτώσεις μέχρι και 18%. Και αυτό βέβαια συνέβαινε διότι το ΠΑΣΟΚ δεν τραβούσε και χρειαζόταν εκείνο το κάτι που θα απορροφούσε τους αριστερούς ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ προς το ΣΥΝ, μπας και γελαστεί κάποιος και πάει στο ΚΚΕ.
- Μέχρι και εδώ στην Κύπρο κάποιοι "δικοί" μας, μας έλεγαν εντός κόμματος ότι ιδού το φωτεινό παράδειγμα, ανανέωση χρειαζόμαστε, όχι μόνο ηλικιακή αλλά και ιδεολογική. Σαν δεν ντρέπονται.
- Και ξαφνικά ο ουρανός σκοτείνιασε. Η Νέα Δημοκρατία άρχισε να χοντραίνει τις μαλακίες, το ΠΑΣΟΚ άρχισε να ανεβαίνει, με αποτέλεσμα τα συνασπισμένα να επιστρέφουν back to reality. Βλέπετε δεν υπήρχε πλέον η ανάγκη για τον εναλλακτικό διπολισμό. Έτσι επέστρεψε και ο ΣΥΝ στα ποσοστά του.
- Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να αρχίσει η γκρίνια, τα αλληλοκαρφώματα, προβλέψεις για διάλυση, για τις θέσεις στο ψηφοδέλτιο και όχι μόνο. Το ΔΗΚΚΙ θα φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ (εγώ αυτά τα δύο ΣΥΝ και ΣΥΡ δεν τα διαχωρίζω), ο Alexis κλαίει για την aristera του κτλ.

Και ακριβώς επειδή δεν τους σηκώνει η Ελλάδα, ήρθαν στην Κύπρο και ίδρυσαν Πολιτική Κίνηση Συνασπισμού Κύπρου. Ευτυχώς. Διότι εμάς οι δικοί μας διασπαστές, το ΑΔΗΣΟΚ το οποίο ιδρύθηκε μετά την κρίση στο ΑΚΕΛ, έπαψε προ πολλού να υπάρχει και έτσι το ρεφορμιστικό μέτωπο έμεινε χωρίς στέγη. Τουλάχιστον τώρα, έστω και ξενόφερτο, υπάρχει ένα σπιτικό και για τους κύπριους aristerous.

35 ΧΡΟΝΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΗ... ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ

Δημοκρατία ή Ε.Ε.;

Επανερχόμαστε στο πολυσηζητημένο θέμα του Συνεταιρισμού του Θα-ΝΑΤΟυ, λόγω και της τελευταίας παρέμβασης της Ε.Ε. σε ένα εσωτερικό ζήτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βλέπετε δεν αντέχει να βλέπει κράτη-μέλη της να μην πειθαρχούν στις εντολές της. Μας έχει αποδείξει πάμπολλες φορές την αλλεργία της απέναντι στη δημοκρατία και στον σεβασμό προς τη λαϊκή βούληση και κυριαρχία. Όπως συνέβη και σε πολλές άλλες χώρες, είτε με δημοψηφίσματα για το ευρώ που δεν σεβάστηκε και τα επανέλαβε, είτε για τη Συνθήκη, έτσι και τώρα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καλεί την κυπριακή κυβέρνηση να αναθεωρήσει την υφιστάμενη θέση της και να υποβάλει αίτηση ένταξης στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη στην Ευρώπη (PFP).

Ο Πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να ενδώσει στις όποιες πιέσεις για ένταξη και τόνισε ότι η απομόνωση στην οποία αναφέρονται επικριτές του "είναι στα μυαλά εκείνων που ισχυρίζονται ότι είμαστε απομονωμένοι".

Θυμίζουμε ότι η Κύπρος είναι η ΜΟΝΑΔΙΚΗ χώρα στην Ε.Ε. που δεν είναι μέλος στον προθάλαμο του ΝΑΤΟ. Και θα παραμείνει έξω από τη φάρμα των λύκων, όσο κι αν πιέζουν οι διάφοροι εργολάβοι του ιμπεριαλισμού.

Ζητούνται κότσια έναντι εκτρώματος.

Θαυμάστε το Νέο Καθεδρικό Ναό της Κύπρου. Αυτό το έκτρωμα (κι ας μην παρεξηγηθώ, θεωρώ κάθε τεραστίων διαστάσεων εκκλησία έκτρωμα), θα κοστίσει 9 εκατομύρια ευρώ. Για να έχει να λέει ο Αθυρόστομος 'Β ότι την έχει...μεγάλη.


Ο "Ναός" θα είναι 26 μέτρα ύψος, στην παλιά πόλη της Λευκωσίας, και θα καταστρέψει αρχαία, περιβάλλον και αισθητική. Με το τεράστιο μέγεθος του ναού, ο βραβεβμένος buisness man of the century Αρχιεπίσκοπος Πάσης Κύπρου και Χαμένων Πατρίδων Αθυρόστομος ΙΙ ο μειοψηφής, επιχειρεί να επιβάλλει μέσω και αυτού του Ιδεολογικού Μηχανισμού Καταστολής στους πολίτες της Λευκωσίας ότι...υπάρχει.

Και καλά, όλα αυτά τα ξέρουμε. Και πόσο σάπιος είναι ο Χρυσόστομος, και πόσο σάπιες είναι οι ιδέες που κουβαλά στο κεφάλι του, και πόσο επιζήμιος είναι για το λαό της Κύπρου, τόσο ο ίδιος όσο και ο θεσμός που εκπροσωπεί, ειδικά έτσι όπως τον κατάντησαν. Το ζητούμενο για μένα είναι ότι κανείς, πέραν κάποιου εκπρόσωπου των Οικολόγων, ΔΕΝ διαμαρτυρήθηκε. Κότσια κανείς; Κανείς...

a posse ad esse

Εξακολουθούν να πιέζουν τα παπαγαλάκια του ιμπεριαλισμού στην Κύπρο, για να ενταχθούμε στον Συναιτερισμό για την Ειρήνη. Δεν θα επαναλάβουμε τα όσα είπαμε σε προηγούμενο ποστ. Εξ άλλου, πολύ ωραία τα λέει και η Προοδευτική Κίνηση Κυπρίων Φοιτητών Αθήνας, από την ιστοσελίδα της οποίας δανειστήκαμε την φωτογραφία.

Θα πρέπει όμως να καταγραφεί και μια άλλη άποψη: Αυτή που λέει ότι η Κύπρος πρακτικά συμμετέχει στο ΝΑΤΟ!!! Βεβαίως. Οι διευκολύνσεις που παραχωρούνται στις ΗΠΑ για κάθε πόλεμο που ξεκινά, ακόμα και τα πλοία του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ που είναι σταθμευμένα στο λιμάνι της Λεμεσού, μαρτυρούν την νατοϊκή παρουσία στο νησί, πέραν από τις βάσεις των Εγγλέζων στις ελεύθερες περιοχές, αλλά και την παρουσία τους στα κατεχόμενα. Το Μάρτιο του 2003, όταν οι ΗΠΑ προετοίμαζαν την εισβολή στο Ιράκ, ζήτησαν από την νέα κυβέρνηση της Κύπρου ακόμη περισσότερες διευκολύνσεις για χρήση και του εναέριου χώρου της Κύπρου από τα πολεμικά αεροπλάνα που θα επιχειρούσαν κατά του Ιράκ. Στις 20 Μαρτίου 2003, την ημέρα εκδήλωσης της εισβολής στο Ιράκ, το υπουργικό συμβούλιο της Κύπρου, υπό την προεδρία του προεδρεύοντος της Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, ενέκρινε τα νέα αιτήματα των ΗΠΑ και, βέβαια, επιβεβαίωσε την ισχύ όλων των προηγούμενων συμφωνιών. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πήρε την απόφαση αυτή, επειδή έκρινε πως "έτσι εξυπηρετούνταν καλύτερα τα συμφέροντα της Κύπρου", θέση την οποία ασπάστηκε και ο κ. Χριστόφιας, υπό την προεδρία του οποίου λήφθηκε και η σχετική απόφαση. Όλα αυτά βέβαια γράφτηκαν ξανά. Και παράλληλα οι διαδηλώσεις, διαδηλώσεις. Και καλά κάνουμε και διαδηλώνουμε. Αλλά αυτά καλό είναι τα τα ξέρουμε.

Η άποψη ότι είμαστε τζάμπα μάγκες, και ότι εκεί που φαινόμαστε τα λέμε έξω απ' τα δόντια και πίσω από τις κάμερες σκύβουμε, την εκφράζει και ο Κώστας Κων/νου του "Πολίτη", ο οποίος λέει ότι "αναφορικά με το πλοίο "Monchegorsk", η Λευκωσία ΔΕΝ είναι υποχρεωμένη να το σταματήσει και να μπλέξει σ' αυτή την ιστορία. Όμως, προκειμένου να υποβάλει τα σέβη της προς τη νέα Κυβέρνηση των ΗΠΑ αποφασίζει (μάλλον το μετάνιωσε αλλά είναι αργά...), να εμπλακεί. Έτσι, ο Σύντροφος, σε μία κίνηση η οποία θα μπορούσε να στείλει τον Φιντέλ Κάστρο στον τάφο μια ώρα αρχύτερα με εγκεφαλικό, κάνει τη δεύτερη μεγαλύτερη πάσα κομουνιστή Προέδρου (είδατε, πόσο κομψά το θέτουμε), στην ηγεσία των Φονιάδων των Λαών Ιμπεριαλιστών της Ουάσιγκτον στα χρονικά. Λέμε "τη δεύτερη", διότι η πρώτη πάσα ήταν όταν, ο Σύντροφος πάλι, άνοιξε ως προεδρεύων του Υπουργικού Τάσσου τους κυπριακούς ουρανούς στους Αμερικανούς (ΠΡΙΝ καν το ζητήσουν) για να βομβαρδίσουν το Ιράκ. Και μετά έβγαινε και ούρλιαζε για τους άμαχους που σκοτώνονταν και τα εγκλήματα των ΗΠΑ...!".

Και όλα αυτά στην Κύπρο της ευρολαγνείας, όπου οι πολιτικοί του ευρομονόδρομου(δηλαδή όλοι), ονομάζουν την οικονομική κρίση "κρίση του νεοφιλελευθερισμού", λες και υπάρχει άλλη μέθοδος διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος καλύτερη, την ίδια ώρα που το 46% των Κυπρίων θεωρεί αρνητική την ένταξη στην ΕΕ.

Αλλά εμείς εκεί. Ακόμα επιμένουμε να έχουμε τα μάτια μας κλειστά.

Πάνο, η Κύπρος σε αποχαιρετά.

Μου τη δίνει ο PFP...

Είχα που είχα πονοκεφάλους τις τελευταίες μέρες, (γι' αυτό και χάθηκα λίγο), δεν μου έφταναν οι δουλειές και τα βούριστρα μου(τρεχάματα για τους εξ ελλάδος), να σου και η συντονισμένη πίεση από όλους για να ενταχθεί η Κύπρος στον "Συνεταιρισμό για την Ειρήνη", τον γνωστό προθάλαμο του ΝΑΤΟ.

Η Κύπρος, μου λένε, είναι η ΜΟΝΗ από τις 27 της Ε.Ε. που δεν συμμετέχει. Θα απομονωθούμε, λέει ο άλλος. Θα βοηθήσει την επίλυση του κυπριακού, ακούω. Δεν είναι υποχρεωτικό να μπεις στο ΝΑΤΟ μετά, κλάννει ο άλλος. Θα είμαστε ίσοι με όλες τις υπόλοιπες(μεγαλες) χώρες, μπλα μπλα μπλα.

Ρε δεν πα να λουστείτε τον PFP σας λέω γω. Για να καταλάβετε, για να μπεις στο site του "Συνεταιρισμού", μπαίνεις μέσω της σελίδας του ΝΑΤΟ. (δείτε εδώ). Πέρα όμως από αυτό, εγώ θέλω μια Κύπρο της ειρήνης και της αδελφοσύνης, μια Κύπρο χωρίς στρατούς, όπλα, βία...Χωρίς προστάτες, μαμμάδες πατρίδες και οργανισμούς που θα μου παρέχουν ασφάλεια. Όλα αυτά θα μου πεις, καλέ μου σύντροφε, είναι άλλων στόχος, μπας κι είσαι κομμούνι; Ναι ρε είμαι, αλλά αυτό δεν έχει σχέση. Ποιος θέλει τον πόλεμο, το μίσος, τα όπλα; Οι εταιρίες, θα μου πεις. Ε, αυτές ζητούν τη συμμετοχή μας στη λυκοφωλιά του ΝΑΤΟ. Μέσω των πολιτικών τους εκπροσώπων. Βάλανε και την Ε.Ε. να μας πιέσει λένε, για να μπούμε. ΔΕΝ ΣΑΣ ΤΑ ΕΙΠΑΝΕ ΚΑΛΑ. Μπορεί εμείς εδώ στην Κύπρο να ξεχάσαμε τι πα να πει αγώνας και διεκδίκηση, αλλά κάποια πράγματα σου βγαίνουν ενστικτωδώς. Και μην τολμήσει η κυβέρνηση και ο Χριστόφιας(ειδικά τώρα που απαλλάγηκε από το βάρος του Γ.Γ.) να μας σερβίρουν κανένα "για το καλό του κυπριακού", γιατί θα βρουν πλήθος κόσμου απέναντι τους.

Και κάτι ωραίο που άφησα για το τέλος. Ο κακΟμήρου, ο "ηγέτης" της ΕΔΕΚ(νομίζω έτσι το λένε το κόμμα αυτή την βδομάδα), είπε το εξής αμίμητο: «Εάν πιστεύουμε ότι οι 26 εταίροι μας, με τη συμμετοχή τους στον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη ενεργούν επιδρομικά, τότε τι γυρεύουμε στην ΕΕ;»

ΕΛΑ ΝΤΕ...



Υ.Γ. Πάντως αν, για την επίτευξη της "ειρήνης" του PFP, θα συμμετέχω σε κανά τέτοιο στρατό, τότε να το συζητήσουμε το πράμα...


Το δάκρυ να γίνει πείσμα.

Επειδή ακριβώς η βαρβαρότητα δεν έχει όριο, οι αγώνες μας πρέπει να είναι ανεξάντλητοι.


Μισοάδειο, μέχρι να ξεχειλίσει.

Μιλούσα με ένα σύντροφο πρόσφατα και έκανα παράπονα για τη γενική εικόνα που παρουσιάζει η Κύπρος μας, σε όλους τους τομείς, και τότε ο σύντροφος (στέλεχος της αριστεράς, του ΑΚΕΛ συγκεκριμένα), μου είπε να μην είμαι ισοπεδωτικός, να μην τα βλέπω όλα μαύρα, να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο.

Και πώς να το βλέπω το ρημάδι μισογεμάτο; Όταν η κυβέρνηση που βγάλαμε για δίκαιη λύση και δίκαιη κοινωνία, και πανηγυρίζαμε γεμάτοι χαρά και ελπίδα, τα κάνει λίγο-πολύ σκατά στους πλείστους τομείς. Σίγουρα η κυβέρνηση προσπαθεί. Κάνει ότι μπορεί. Στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Ε, δεν της βγαίνει.

Στο κυπριακό, άστα να πάνε. Δεν λέω, μαλάκας ο Ταλάτ, μουλαρώνει και ακολουθεί πιστά τις οδηγίες της Τουρκίας, αλλά και μεις δεν κάναμε και λίγες γκάφες. Λεκτικές και μη. Και εκεί που ήμουν αισιόδοξος, τώρα δεν βλέπω και πολύ χαΐρι.

Στα εσωτερικά; Από πού να ξεκινήσω; Πήγε να βάλει ένα στόχο στο Παιδείας και τα έκανε θάλασσα. Και όχι μόνο ο Υπουργός αλλά και οι ηλίθιοι κομματικοί, που τους κατηγορούσαν για τις αλλαγές που ποτέ δεν έγιναν, και αυτοί υπερασπίζονταν τις αλλαγές που ποτέ δεν έγιναν. Έλεος. Πήγαν να κάνουν ένα καλό και το σκάτωσαν μόνοι τους από την αρχή.

Στο δικαιοσύνης έγινε του Αλ καπόνε το κάγκελο. Πας Μπάτσος Άχρηστος. Πραγματικά. Μια εικόνα που μόνο γελόκλαμα φέρνει. Στο Υγείας; Βλέπεις το Υπουργό να μιλά σαν καρδινάλιος και ανυπομονείς να γίνει κανά σκάνδαλο πέρκι παραιτηθεί. Που φοβάται ο κόσμος μην αρρωστήσει και δεν θα ξέρει που να πάει. Στα δημόσια νοσοκομεία η κατάσταση είναι χάλια. Ουρές, αδιαφορία, προχειρότητες και οι γιατροί να νομίζουν ότι κρατούν τον θεό απ’ τα…φρύδια. Στα ιδιωτικά ο κόσμος δεν πάει διότι οι μισοί δεν κρατούν να πάνε και οι άλλοι μισοί φοβούνται σήμερα την λεγεωνέλλα αύριο κάτι άλλο και βλέπουμε.

Νερό δεν έχουμε, αν και καλές οι προσπάθειες που γίνονται. Λεφτά δεν έχουμε και οι συνταξιούχοι αναμένουν την 14η σύνταξη που τους ετάξαμεν προεκλογικά, και που πέρσι την εδώσαμεν εξάπαξ και πρόχειρα. Για να δούμε φέτος. Το εργασίας δεν λέω προσπαθεί. Αλλά ρώτα και τους χαμηλόμισθούς, ρώτα και τους μετανάστες εργάτες…Είδαν αλλαγή; Οι δημόσιοι υπάλληλοι εξακολουθούν ατάραχοι να τα ξιουν με τσουγκράνες. Δεν φοβούνται κανέναν. Αλλαγή my ass. Την αλλαγή την κρίνεις από τη δημόσια υπηρεσία, και από τις συνθήκες εργασίας των φτωχών. Αν άλλαξαν αυτά, τότε ήρθε και η αλλαγή. Ξέρω, ακόμα είναι νωρίς. Ξέρω, και συμφωνώ. Αλλά τα λέω προληπτικά.

Βγαίνεις στο δρόμο με το αυτοκίνητο και δεν ξέρεις αν θα επιστρέψεις. Οι χειρότεροι οδηγοί στον κόσμο είναι οι κύπριοι. Για ψυχολογικούς λόγους. Μια ζωή υπόδουλοι. Και τώρα τους έδωσαν την μερσεντάρα, νιώθουν ότι κρατούν ένα χαλινάρι εξουσίας και του πατούν για να καυλώσουν. Και όποιον πάρει ο χάρος. Ίχνος οδικής συμπεριφοράς. Κρατά τη δεξιά λωρίδα μες το χάι γουέι, και επειδή στέλλει μήνυμα στην γκόμενα, πάει με 80, και όταν του κάμεις τα ττίπς να πάει αριστερά έχει και παράπονο. Και μετά απορούμε για τα δυστυχήματα στην Κύπρο. Δεν φταίει ούτε η ταχύτητα, ούτε το αλκοόλ, ούτε οι κάμερες…Φταίει το κουμπαριλλίκκιν. «Έλα κουμπάρε, πιας τον παρέα σου τον εξεταστή, διότι εννα πάει το μωρό για άδειαν οδηγού αύριον»…Και έτσι ακόμα ένας αχάπαρος χάρος στην άσφαλτο.

Και πολλά άλλα. Για κάθε τομέα της δημόσιας ζωής, για κάθε υπουργείο, για κάθε υπηρεσία έχει κάτι να πεις. Ισοπεδωτική κριτική δεν κάνω. Υπάρχουν άλλα τόσα που μπορώ να αναφέρω στα θετικά της κυβέρνησης. Αλλά δεν είναι δουλειά μου. Εγώ είμαι αριστερός. Η δουλειά μου δεν είναι να χειροκροτώ. Αλλά να διεκδικώ. Και από εδώ ξεκινάει το πρόβλημα. Από τη συζήτηση που είχα με το σύντροφο. Και μου είπε να μην βλέπω μισοάδειο το ποτήρι. Κατ’ αρχήν όταν κάνει κριτική ένας αριστερός στην αριστερή του κυβέρνηση αυτό δεν πρέπει να ονομάζεται τίποτε άλλο από αυτοκριτική. Ούτε όμως είναι σωστό να μην βλέπουμε τα θετικά και να υπερτονίζουμε τα αρνητικά. Αλλά ο ρόλος μου θεωρώ πως είναι άλλος. Να βλέπω, τουλάχιστον στις μεταξύ μας συζητήσεις, το ποτήρι μισοάδειο μέχρι να γεμίσει και να ξεχειλίσει.

Ελλάδα, Κύπρος, Παλαιστίνη...

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΘΗΡΙΩΔΙΑΣ.
ΣΑΒΒΑΤΟ 11:00 ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ.
ΕΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ

Αντιγράφω, και πάλι από την ιστοσελίδα της ΕΔΟΝ, ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης για την Ισραηλινή θηριωδία στην Παλαιστίνη.

Η Ισραηλινή θηριωδία δεν αρκείται στον αργό θάνατο που σπέρνει στον Παλαιστινιακό λαό με τον απάνθρωπο αποκλεισμό της Γάζας. Τώρα με την αεροπορία του Ισραήλ σπέρνει το γρήγορο θάνατο με τις βόμβες και τους πυραύλους σε εκατοντάδες αμάχους και ερημώνει ολόκληρες συνοικίες της Γάζας.
Η βαρβαρότητα αυτή με κανένα πρόσχημα δεν μπορεί να καλυφθεί. Το φρικτό αυτό έγκλημα πρέπει να σταματήσει αμέσως. Αυτό απαιτεί η παγκόσμια κοινή γνώμη που στιγματίζει και καταδικάζει τους δολοφόνους και αυτούς που τους στηρίζουν. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής πρέπει να πάψουν να καλύπτουν τα εγκλήματα του Ισραήλ βαφτίζοντας τα αυτοάμυνα. Τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να επέμβουν για να τεθεί τέρμα στη γενοκτονία των Παλαιστινίων.
Αν το Ισραήλ θέλει πραγματική ειρήνη και ασφάλεια για τους κατοίκους της χώρας του δεν είναι με την εξόντωση των Παλαιστινίων που θα την επιτύχει, αλλά μόνο με την αναγνώριση στη πράξη του δικαιώματος του Παλαιστινιακού λαού να έχει το δικό του ανεξάρτητο κυρίαρχο κράτος στη Παλαιστίνη.
Η ΕΠΑΛ, το συντονιστικό όργανο αλληλεγγύης του ΑΚΕΛ και των Οργανώσεων του Λαϊκού Κινήματος ΠΕΟ, ΕΔΟΝ, ΕΚΑ και ΠΟΓΟ καταδικάζει με αγανάχτηση το συνεχιζόμενο και κλιμακούμενο έγκλημα που συνιστά πράξη γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού. Εκφράζει αμέριστη αλληλεγγύη προς τον μαρτυρικό Παλαιστινιακό λαό και την Παλαιστινιακή Αρχή.
Η ΕΠΑΛ διοργανώνει κινητοποίηση καταδίκης της νέας ισραηλινής επιδρομής το Σάββατο 3 Ιανουαρίου. Η εκδήλωση θα αρχίσει με συγκέντρωση στην Πλατεία Ελευθερίας στις 11 π.μ. στην οποία θα μιλήσει ο Άντρος Κυπριανού, μέλος της Γραμματείας της Κ.Ε. ΑΚΕΛ. Θα ακολουθήσει πορεία προς την πρεσβεία του Ισραήλ. Η ΕΠΑΛ καλεί όλους όσοι καταδικάζουν τα ισραηλινά εγκλήματα να πάρουν μέρος στην κινητοποίηση και να απαιτήσουμε τερματισμό της επιδρομής και του αποκλεισμού.

Καλές γιορτές



Η ομάδα του Νέου Προλεταριακού σας εύχεται καλές γιορτές και καλή ξεκούραση.

Η ΕΔΟΝ για τα γεγονότα στην Ελλάδα

Από την ιστοσελίδα της ΕΔΟΝ αντιγράφουμε την ανακοίνωση του Κεντρικού Συμβουλίου της Οργάνωσης:


Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΕΔΟΝ εκφράζει την οδύνη και την αγανάκτηση του για την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου νέου στην Ελλάδα. Είναι πεποίθησή μας ότι τέτοιες συμπεριφορές ασυδοσίας από μέρους των σωμάτων εκείνων που θα έπρεπε να εμπνέουν εμπιστοσύνη και να τηρούν τους νόμους σε μια δημοκρατία, είναι αποτέλεσμα απαράδεκτων νοοτροπιών. Η εν λόγω δολοφονία απετέλεσε πλήγμα στο κράτος δικαίου στην Ελλάδα.

Οι διαδηλώσεις που πραγματοποιούνται εδώ και μερικές μέρες σε ολόκληρη τη χώρα, με παρεκτροπές σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν είναι νέο φαινόμενο στην Ευρώπη. Θυμίζουμε τις διαδηλώσεις στα προάστια του Παρισιού που ακολούθησαν το θάνατο ενός μετανάστη με ευθύνη της γαλλικής αστυνομίας. Ωστόσο πρέπει να σημειωθεί ότι οι εκδηλώσεις είναι η εξωτερίκευση άλλων βαθύτερων κοινωνικών και πολιτικών προβλημάτων όπως η ανεργία, η κοινωνική καταπίεση, ο κοινωνικός αποκλεισμός και η συσσωρευμένη απελπισία που βιώνουν χιλιάδες νέοι στην Ευρώπη.

Ως ΕΔΟΝ θέλουμε να επαναλάβουμε τη θέση μας ότι η αντίδραση του ελληνικού λαού και ειδικότερα της ελληνικής νεολαίας πρέπει να στραφεί προς τα βαθύτερα πολιτικά και κοινωνικά αίτια που δημιουργούν τα αδιέξοδα και καλλιεργούν τις νοοτροπίες εκείνες που οδήγησαν στην δολοφονία του 15χρονου. Οι εκδηλώσεις που έχουν ως στόχο τις περιουσίες απλών ανθρώπων και την τυφλή καταστροφή δεν προσφέρουν καμιά υπηρεσία στον ελληνικό λαό αλλά αντίθετα αποτελούν άλλοθι για την ακραία συμπεριφορά εκ μέρους των σωμάτων ασφαλείας. Παράλληλα αποπροσανατολίζουν από την ουσία του θέματος, αφού όλη η συζήτηση επικεντρώνεται στα επεισόδια αντί στην ουσία του ζητήματος.

Θέλουμε παράλληλα να εκφράσουμε την θλίψη μας για τις δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου Κύπρου σήμερα στο ραδιοσταθμό «΄Αστρα» με τις οποίες ουσιαστικά δικαιολόγησε την εν ψυχρώ δολοφονία του νεαρού από την αστυνομία. Η επίκληση της ανάγκης για «βίαιη επιβολή τάξης και πειθαρχίας» όπως εκφράστηκε από τον Αρχιεπίσκοπο θυμίζει άλλες σκοτεινές εποχές της ιστορίας τόσο της Ελλάδας όσο και της Κύπρου.

Τέλος, καλούμε την κυπριακή νεολαία να σταθεί με σύνεση και βαθύ προβληματισμό απέναντι στο τραγικό αυτό γεγονός επικεντρώνοντας την προσοχή της στις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις και αιτίες του γεγονότος. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε για μια Ευρώπη όπου πρωταγωνιστές θα είναι οι λαοί και οι ανάγκες των ανθρώπων, μακριά από βιαιότητες και ακρότητες οποιασδήποτε μορφής των όποιων ισχυρών.


ΚΣ ΕΔΟΝ
8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2008

Από το ΝΑΤΟ στο κυκλοφοριακό

Κανείς δεν θέλει το ΝΑΤΟ. Μάλιστα, οι αναγνώστες του Νέου Προλεταριακού απεφάνθησαν ότι αν η Κύπρος ενταχθεί στο ΝΑΤΟ θα βρουν τον λαό μπροστά τους... Προφανώς δεν μας πολυδιαβάζουν οι ΝΑΤΟλάγνοι του Συναγερμού, αλλά και οι κακΌμηροι κύπριοι σοσιαλδημοκράτες, και γι' αυτό επιμένουν να γίνουμε και μεις μέλη της Διεθνούς Σπείρας Δολοφόνων.

Η επόμενη μας δημοσκόπηση, πολιτική κι αυτή κι ας μην της φαίνεται, αφορά το κυκλοφοριακό πρόβλημα.

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα είναι ένα κατ' εξοχήν πολιτικό ζήτημα. Αν και όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις έκαναν λόγο για την ανάγκη λύσης του κυκλοφοριακού ζητήματος, το μόνο που πετύχαιναν ήταν η όξυνσή του. Οι μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες, για να μπορούν να σταθούν στα πόδια τους πρέπει να πουλάνε κάθε χρόνο ένα συγκεκριμένο αριθμό αυτοκινήτων. Τα συμφέροντα των καρχαριών δεν εξυπηρετούνται όταν οι κυβερνήσεις στηρίζουν και αναπτύσσουν τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αλλά όταν εις βάρος των τελευταίων (ΜΜΜ) βελτιώνονται δρόμοι, και πριμοδοτούνται οι αγορές κάποιων αυτοκινήτων. Η πριμοδότηση των αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης, και παράλληλα η βελτίωση των οδικών έργων, αποδίδει όλο και περισσότερα κέρδη στις εταιρίες πετρελαίου, στις αυτοκινητοβιομηχανίες, στις εταιρίες κατασκευής ελαστικών, στις ασφαλιστικές εταιρίες. Παράλληλα με την κατασκευή υποδομών για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού πριμοδοτείται και το κατασκευαστικό κύκλωμα, το οποίο κερδίζει περισσότερο από υψηλού κόστους τεχνικά έργα.

Εσείς τι πιστεύετε ότι πρέπει να γίνει;

Δημοσκοπήσεων συνέχεια: Από τον Ττόμη στο ΝΑΤΟ

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης για τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου έχουν ως εξής: Τι ήταν στην προηγούμενη του ζωή ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου;

α) Πρόγονος του Τάσσου 0 (0%)
β) Αρφότεχνος του Γρίβα 4 (20%)
γ) Βιβλιοπώλης 0 (0%)
δ) Αποτυχημένος πολιτικός 1 (5%)
ε) Κρατούμενος στη Σιβηρία 10 (50%)
στ) Εξομολογητής στη Μακρόνησο 5 (25%)

Οι αναγνώστες του μπλογκ μας, απάντησαν κατά συντριπτική πλειοψηφία και με βεβαιότητα ότι ο Αρχιεπίσκοπος υπήρξε κρατούμενος στη Σιβηρία, τα πέτρινα χρόνια της παντοκρατορίας του Στάλιν βεβαίως βεβαίως.

Έτσι εξηγείται και η όλη στάση του Μεγαλομέτοχου της εταιρείας «Παγκάρι Α.Ε.» έναντι των συνανθρώπων του. Ο εγκλεισμός του σε κελί στις χιονισμένες στέππες, και τα μαρτύρια που τράβηξε στενάζοντας κάτω από τη μπότα του κομουνισμού, δικαιολογούν την απαξίωση που έχει προς τη ζωή, και το μίσος που τρέφει προς τους «Σλαβοκύπριους ανθέλληνες».

Η επόμενη δημοσκόπηση αφορά το ΝΑΤΟ σε σχέση με το κυπριακό. Ακροθιγώς μερικοί υποστηρίζουν ότι η ένταξη της Κύπρου στο συνδικάτο δολοφόνων, θα ενδυναμώσει τη θέση μας στο διεθνές στερέωμα. Μάλιστα κάποιοι αντέδρασαν έντονα όταν ο πρόεδρος Χριστόφιας δήλωσε από τη Μόσχα ότι όσο είναι πρόεδρος, η Κύπρος δεν θα ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, και ότι υποστηρίζουμε την πρόταση της Ρωσίας για την ασφάλεια της Ευρώπης σε αντίθεση με την «ασπίδα» των ΗΠΑ.

Εσείς τι πιστεύετε; Παρακαλώ αφήστε τη ψήφο σας δεξιά και τοποθετηθείτε στα σχόλια.

Δημοσκοπήσεων συνέχεια: Από το ΑΚΕΛ στον Ττόμη

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης για το ΑΚΕΛ είναι:
Το ΑΚΕΛ είναι κόμμα:
α) Μαρξιστικό Λενινιστικό 19% (5 απαντήσεις)
β) Αριστερο-Εργατικό 19% (5 απαντήσεις)
γ) Σοσιαλδημοκρατικό 19% (5 απαντήσεις)
δ) Λίγο απ' όλα 23% (6 απαντήσεις)
ε) Τίποτε από τα πιο πάνω 19% (5 απαντήσεις)

Όπως διαπιστώνετε και σεις, οριακά κερδίζει η επιλογή (δ), και η πλειοψηφία(;) των αναγνωστών που απάντησαν θεωρούν πως το ΑΚΕΛ είναι κόμμα «Λίγο απ’ όλα». Εμείς κρατάμε ως ουσιαστικότερο το γεγονός ότι όσοι απάντησαν έχουν διαφορετικές απόψεις και δεν επικρατεί κατά κράτος καμιά επιλογή. Την τελική απάντηση βέβαια θα δώσει το ίδιο το ΑΚΕΛ με τις πολιτικές του επιλογές και δράση.

Η επόμενη δημοσκόπηση αφορά τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου και Μεγάλης Ιδέας, Χρυσόστομο –golden boy- Α.Ε.

Αφορμή για τη δεύτερη μας δημοσκόπηση είναι η προειδοποίηση του Μεγαλοbuisnessman προς την κυβέρνηση, ότι αν η τελευταία προχωρήσει το σατανικό της σχέδιο για αποφασιστοποίηση της ιστορίας θα καλέσει τους μαθητές να κάψουν τα βιβλία. Εμ τι, μόνος του θα μείνει ο Αδόλφος;

Παρακαλώ όσοι…πιστοί, απαντήστε στην δημοσκόπηση δεξιά.

Τιμή στο Νοέμβρη...